PL EN

Opis nieszczęścia. Eseje o literaturze

Zamieszczone w niniejszym tomie eseje pochodzą z trzech książek W.G. Sebalda: Die Beschreibung des Unglücks (1985), Unheimliche Heimat (1991) i Logis in einem Landhaus (1998). Obiektami dociekań i interpretacji albo bohaterami esejów niemieckiego autora są m.in. Arthur Schnitzler, Franz Kafka, Elias Canetti, Thomas Bernhard, Joseph Roth, Jean Améry, Jean-Jacques Rousseau, Gottfried Keller, Robert Walser, a do grona pisarzy dołącza Jan Peter Tripp, malarz i szkolny kolega Sebalda; osobny szkic został poświęcony fenomenowi pierwszych autorów żydowskich tworzących w języku niemieckim, takich jak Leopold Kompert i Karl Emil Franzos.

W pierwszej części tomu Sebald przygląda się głównie literaturze austriackiej, potem przechodzi do omawiania literackich indywidualności Szwajcarii. W swojej pracy korzysta na równi z kompetencji filologa i z licencji eseisty. Jako badacz, jako krytyk i jako pisarz jest bowiem przede wszystkim namiętnym czytelnikiem. Czyta uważnie, z bliska – wybiera z potoku narracji pojedynczą frazę i skupia się na jej szczególnym i złożonym znaczeniu. Porusza się po mapie literatury własnym szlakiem.

Opis nieszczęścia to tytuł zapożyczony od pierwszego zbioru esejów pisarza. Formuła celnie uwydatnia to, co autora najbardziej interesuje w literaturze. W przedmowie do książki z 1985 roku Sebald pisał: Ci, którzy obierają zawód pisarza, z reguły nie zaliczają się do ludzi najbardziej niefrasobliwych. Jakże inaczej gotowi byliby wdawać się w niemożliwe zajęcie, polegające na poszukiwaniu prawdy? […] Opis nieszczęścia zawiera w sobie możliwość jego przezwyciężenia.

Zapowiedź
Przekład
Małgorzata Łukasiewicz
Język oryginału
niemiecki
Wydanie
pierwsze, Wrocław 2019
Seria
Sztuka Czytania
Projekt okładki
Wojtek Kwiecień-Janikowski na podst. pomysłu Przemka Dębowskiego
ISBN
978-83-66267-26-8
Opracowanie graficzne
manufaktura
Oprawa
miękka ze skrzydełkami
Liczba stron
288
Format
140 × 220
Cena przewidywana
44 zł
Data premiery
28 stycznia 2020

Patroni

Synchroniczna lektura trzech zbiorów eseistycznych Sebalda pozwala nie tylko wniknąć w obszar jego literackich fascynacji, lecz także wyraźniej dostrzec nowatorskie elementy indywidualnej poetyki autora oraz prześledzić, jak stopniowo zmienia się wektor jego pisarstwa krytycznoliterackiego – jak od celnej akademickiej rzetelności przechodzi ono z wolna do swobodnej eseistycznej celności.
z posłowia Arkadiusza Żychlińskiego