PL EN

Pan Tadeusz czyli Ostatni zajazd na Litwie. Historia szlachecka z roku 1811 i 1812 we dwunastu księgach wierszem

Poetycka wizja Litwy lat 1811 i 1812, spisana przez Adama Mickiewicza dwie dekady później, na emigracji w Paryżu. Opus magnum poety i jego ostatni duży utwór. Przez kolejne pokolenia Polaków uważany za epopeję narodową, Pan Tadeusz (1834) nie przestaje zachwycać. Olśniewa nie tylko kreacją świata, złożonego z obrzędów, obyczajów, rytuałów i konwenansów kultury szlacheckiej, lecz także językiem poetyckim i artyzmem formy. Nie ma w tym poemacie zbędnej frazy, nieznaczącego bohatera, nieistotnej sceny, niewymownego gestu. Wszystko tworzy świat idealny, żywo oddziałujący kolorem, smakiem i dźwiękiem na zmysły czytelnika.

38,00 zł
Chwilowy brak
Wybór, wstęp i opracowanie
Opracowanie aneksu
Wydanie
trzynaste zmienione, Wrocław 2015
Seria
Biblioteka Narodowa, I 83
ISBN
978-83-61056-78-2
Oprawa
twarda
Liczba stron
CLVIII + 617
Format
117 × 163
Data premiery
2015

Pierwszym, który od razu uchwycił wielkość Pana Tadeusza i najcelniej określił jej istotę, był najinteligentniejszy z czytelników owej doby, Juliusz Słowacki. Pod pierwszym wrażeniem lektury, zaraz w grudniu 1834 r., donosił matce, czym go utwór uderzył. Przede wszystkim nowością: „Jest to poema zupełnie innego rodzaju niż wszystkie dotąd Adama utwory”.

Ze Wstępu Stanisława Pigonia