PL EN

Wiersze i wykłady

Federico García Lorca był znakomitym dramaturgiem, wybitnym pianistą, sprawnym rysownikiem, ale przede wszystkim charyzmatycznym poetą, wzbudzającym podziw innych twórców. Leonard Cohen nie tylko upamiętnił go w piosence Take This Waltz, ale nawet nadał swojej córce imię Lorca.

Zachwyt nad twórczością poety miesza się często z fascynacją jego życiem: przyjaźniami z Salvadorem Dalím, Luisem Buñuelem i Pablo Nerudą, działalnością społeczną, związkami z hiszpańskim folklorem, porywającą osobowością czy wreszcie tragiczną śmiercią, która dla wielu stała się symbolicznym końcem wolności w Hiszpanii – Lorca został rozstrzelany tuż po wybuchu hiszpańskiej wojny domowej, a zwycięski reżim generała Franco przez lata zacierał informacje na temat tej zbrodni.

Tom w serii Biblioteka Narodowa to najobszerniejszy dotąd wybór wierszy Lorki. Ukazują się one w znakomitych przekładach, uzupełnionych na potrzeby tego wydania przez poetę i tłumacza Marcina Kurka. Po raz pierwszy w Polsce w jednej publikacji znalazły się tu tłumaczenia próz poetyckich, przekład całej książki Poeta w Nowym Jorku czy wykładu o duende.

Zapowiedź
Przekład
różni tłumacze
Język oryginału
hiszpański
Wybór
Wybór, wstęp i opracowanie
Wydanie
pierwsze, Wrocław 2019
Seria
Biblioteka Narodowa, II 264
ISBN
978-83-66267-01-5
Opracowanie graficzne
Robert Oleś / d2d.pl
Oprawa
twarda
Liczba stron
500
Format
120 × 170
Cena przewidywana
39 zł
Data premiery
26 czerwca
Aby znaleźć duende, nie istnieje mapa ani wzór. Wiadomo tylko, że spala krew jak szklany zwrotnik, wykańcza, odrzuca całą wyuczoną słodką geometrię, zrywa ze stylami, opiera się na ludzkim bólu bez pocieszenia, sprawia, że Goya, mistrz szarości, srebra i różu w najlepszym angielskim stylu, maluje kolanami i pięściami z użyciem strasznej, smolistej czerni […].
Federico García Lorca, Teoria i zasada działania duende, przeł. Marcin Kurek (fragment)
Dopiero kiedy przeczytałem – choć w tłumaczeniu – wiersze Lorki, zrozumiałem, że jest w nich pewien głos. Nie chodzi o to, że kopiowałem Lorkę; nie ośmieliłbym się. Ale to on dał mi pozwolenie, bym znalazł głos, bym go odszukał, a więc odszukał siebie, siebie niepewnego, siebie walczącego o byt. Z wiekiem zrozumiałem, że za tym głosem idą również wskazówki. Jakie wskazówki? Takie, by nigdy nie skarżyć się od niechcenia. A jeśli chcesz wyrazić wielką, nieuniknioną klęskę, która czeka nas wszystkich, musisz to zrobić, zachowując godność i piękno.
Leonard Cohen
C’est un génie!
Artur Rubinstein