„Czasopismo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich” jest ogólnopolskim rocznikiem naukowo-bibliotecznym. Pismo ukazuje się od 1992 roku, ale jego korzenie sięgają początków Ossolineum i woli jego założyciela, Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, który powołując Zakład do istnienia, wyrażał chęć utworzenia własnego periodyku. Na łamach „Czasopisma ZNiO” ukazują się teksty prezentujące zbiory instytucji, popularyzujące jej historię i bieżącą działalność, a także omawiające relacje, jakie łączą Ossolineum z Biblioteką im. Wasyla Stefanyka we Lwowie. W ossolińskim periodyku jest też miejsce na opracowania rękopisów oraz na prace niezwiązane bezpośrednio z Zakładem: analizuje się tu utwory literackie i omawia ważne zjawiska z historii Polski oraz z dziejów rodzimej kultury i sztuki.

36. tom „Czasopisma ZNiO” otwiera blok tekstów zatytułowany „Stać się częścią żywej całości. O prozie Stefana Żeromskiego” pod redakcją Karoliny Chyły. Rozważane w setną rocznicę śmierci pisarza prozy ukazują napięcia między jednostką i jej pragnieniami a społecznością, do której chce ona przynależeć. W każdym z niewielkich objętościowo utworów Żeromskiego rysuje się cała panorama zjawisk, co pokazują w swoich artykułach Maria Jolanta Olszewska, Iga Jewiarz oraz Karolina Chyła.

Ponadto w tomie:
Dorota Samborska-Kukuć, Wokół pierwszej wersji Reymontowskich „Chłopów”
Agata Janiak, Nie tylko „Pan Tadeusz”. Rękopisy literackie okresu romantyzmu w zbiorach Narodowej Biblioteki Ossolineum
Emilia Kłoda, „Album Panien Kurczyńskich” jako kobiecy wielogłos w historii polskiego kolekcjonerstwa drugiej połowy XIX wieku
Urszula Paszkiewicz, Wokół zaginionego „Regestru ksiąg darowanych przez księcia Sapiehę” z wynikami badań proweniencyjnych w tle
Katarzyna Michalewicz, Ossolińska kolekcja australijskich kombatanckich czasopism polonijnych
Norbert Pilarz, „Uchwała dworska na Tatary” (1614) i jej anonimowy drukarz. Próba ustalenia wydawcy
Jacek Banach, Kalendarium działalności Lwowskiego Koła Mandolinistów „Serenada”