Napisany jesienią 1974 roku list do Jerzego Giedroycia Jan Nowak-Jeziorański zakończył słowami: „U nas nie ma końca różnym kłopotom i trudnościom. Gdy kończą się problemy
natury finansowej – zaczynają się inne. Przypuszczam jednak, że i Panu także życie nie układa się po samych różach”. Trudności, z jakimi mierzyli się Nowak i Giedroyc, stojąc na czele dwóch ważnych przedsięwzięć polskiej emigracji powojennej, obrazują skalę działania Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa i miesięcznika „Kultura”. Choć założenia i strategie obu ośrodków nie zawsze były zbieżne, łączyły je zaangażowanie w sprawy publiczne, wola przełamywania monopolu informacyjnego reżimowych mediów w kraju oraz zabiegi na rzecz
bezpiecznej przyszłości wolnej, demokratycznej Polski.

Z listów, które wymienili Nowak i Giedroyc, wyłania się opowieść o sytuacji w kraju i na emigracji, kwestiach wymagających rozstrzygnięcia oraz osobach pozostających we wspólnym obszarze zainteresowań: politykach i ludziach pióra. Korespondencja obejmowała sprawy natury politycznej oraz historycznej, oceny wzajemnych dokonań oraz plany na przyszłość. Mimo różnic zdań i czasowego zawieszania kontaktu wymiana listów trwała przez ponad półwiecze i stanowi intrygujące świadectwo współpracy Nowaka i Giedroycia.