Moses Aloetta – znany z Samotnych londyńczyków przybysz z Trynidadu, wieloletni mieszkaniec sutereny, przewodnik znajomków po urzędach i angielskich zwyczajach – w końcu ziszcza swoje marzenie: awansuje w hierarchii społecznej. Okazyjnie nabywa rozpadającą się kamienicę i sam zostaje landlordem. Teraz to on mieszka w apartamencie na najwyższym piętrze i to on wynajmuje innym pokoje.

Nie wszystko jednak przebiega po myśli Mosesa, spokojna kamienica przemienia się bowiem w siedzibę radykalnych Czarnych Panter, miejsce przerzutu nielegalnych imigrantów, a nawet rytualnego uboju. Moses chcąc nie chcąc w każdą z tych spraw zostaje wplątany, co wpływa na jego dalsze losy.

To nie jedyne zmiany, jakie wprowadza Sam Selvon. Nasz bohater staje się autorem – pisze Pamiętniki, aktywnie szukając inspiracji w najbliższym otoczeniu. Nowy status społeczny motywuje go także do posługiwania się bardziej wyszukanym słownictwem. Dawna potoczystość i językowy miszmasz ulegają przeobrażeniu w nie mniej zabawną i oryginalną mowę. Przede wszystkim jednak Moses staje się Robinsonem – nauczycielem i przewodnikiem Boba, swojego białego pracownika i analfabety, Piętaszka.

„Z pozoru to książka lekka, pełna dialogów i absurdalnego humoru. A jednak, tak jak w przypadku «Samotnych londyńczyków», to raczej mieniąca się kolorami witryna, która przyciąga wzrok i zaprasza do środka, gdzie kłębią się tożsamościowe napięcia i wątpliwości” – Jan Błaszczak, „Dwutygodnik”

„Nieprzypadkowo ta opowieść o awansie raz za razem siega do wzorców znanych z Robinsona Crusoe. […] Czytana przez pryzmat losów słynnego rozbitka, książka Moses na górze  koncentruje się na przykład na tym, jak kształtuje się relacja pana i niewolnika. Gółwnym jej źródłem okazuje się język, prawo do nazywania” – Izabela Poręba, Londyn to miejsce dla mnie [posłowie]