„Być użytecznym i służyć celom, które mi przyświecały przez całe długie życie” – takie zadanie wyznaczył sobie Jan Nowak-Jeziorański w ostatnim okresie życia. Historia owej „ostatniej misji”, jak ją określał, miała znaleźć się w trzecim tomie autobiografii. Pośród licznych obowiązków związanych z aktywną działalnością na rzecz Polski, w tym kontaktami i współpracą z członkami Kongresu oraz przedstawicielami administracji Stanów Zjednoczonych, Nowakowi nie starczyło czasu na systematyczne porządkowanie obszernego archiwum, a po śmierci żony Jadwigi zabrakło osoby, która spisywałaby jego wspomnienia czy porządkowała dokumenty. Prace nad autobiografią przerwała śmierć Jana Nowaka-Jeziorańskiego w 2005 roku.

Ostatni rozdział ukazuje działalność Kuriera z Warszawy w Waszyngtonie w latach 1977–2002. Wybrane, zestawione i opracowane przez Mateusza Palkę materiały źródłowe – pierwsze rozdziały nieukończonej książki, prowadzony krótko dziennik z bieżącej działalności wśród amerykańskich polityków, wyimki z wywiadów, artykułów, listów i wystąpień – pozwalają odtworzyć wydarzenia schyłku XX stulecia i przełomu wieków, które angażowały Nowaka-Jeziorańskiego: działalność opozycji demokratycznej w okresie PRL, przemiany polityczne w Polsce po 1989 roku, a także starania o jej miejsce w NATO oraz Unii Europejskiej.

„Pieczołowicie zebrane i opracowane przez Mateusza Palkę materiały czytelnik otrzymuje w formie książki, którą czyta się jednym tchem, tak jak inne teksty Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Biografia Kuriera z Warszawy była i jest inspiracją nie tylko dla Polaków, lecz także dla partnerów za Atlantykiem, czego znakomitym dowodem jest zamieszczone na początku książki wspomnienie Daniela Frieda. Czytajmy wspomnienia Nowaka i uczmy się z nich – trudno o lepszą lekcję opartą na dwudziestowiecznym doświadczeniu naszego rodaka” – dr hab. Sławomir Łukasiewicz, prof. KUL (z recenzji)

„Mateusz Palka podjął ambitną próbę odtworzenia zamysłu Jana Nowaka-Jeziorańskiego, który przez wiele lat planował napisanie trzeciego tomu autobiografii pod tytułem Ostatni rozdział. Palka wykonał gigantyczną pracę, wybierając, układając w chronologiczną całość i opracowując obszerne materiały archiwalne” – prof. dr hab. Jakub Tyszkiewicz (z recenzji)