Niemal pół tysiąca monet czeskich – groszy praskich, denarów, parwusów, halerzy i fenigów wybitych od X wieku do przełomu XV i XVI stulecia – składa się na cenną kolekcję numizmatów. Muzeum Książąt Lubomirskich gromadziło je w okresie powojennym, choć niektóre monety pochodzą z dawnej lwowskiej kolekcji zachodnioeuropejskiego mennictwa, zapoczątkowanej darami Józefa Maksymiliana Ossolińskiego oraz Henryka Lubomirskiego. Opisywany zbiór tworzą numizmaty ocalałe w transporcie z Lwowa na Śląsk w 1944 roku, depozyty i dary przekazane przez osoby prywatne oraz instytucje, a także liczne znaleziska pochodzące z wykopalisk i skarbów.

Skomplikowane losy zbiorów śledzi Barbara Butent-Stefaniak, zestawiając informacje zawarte w pierwszych ossolińskich spisach inwentarzowych czy sprawozdaniach z działalności Zakładu Narodowego im. Ossolińskich i porównując przedwojenny stan kolekcji monet obcych z obiektami, które trafiły do Ossolineum we Wrocławiu.